|
Z HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
ZABİT: (Ar.) Er. 1. Askere kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz): Tuttuğunu koparan, dediğini yaptıran kimse. ZADE: (Fars.) Er. 1. Evlat, oğul. 2. Dürüst, doğru adam. ZAFER: (Ar.) l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ZÂFİR: (Ar.) Er. - Zafer kazanan, üstün gelen. ZAĞNOS: (Tür.) Er. - Bir tür doğan ' kuşu. ZÂHİD: (Ar.) Er. - Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki. ZAHİDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Zahid). ZAHİR: (Ar.) Er. - Parlak, parlak yıldız. Allah'ın isimlerindendir. Kur'an-ı Kerim'de Hadid suresi 3. ayette geçer. ZAHİ...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 11
|
|
|
|
Y HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
YA'KUB: (Ar.) Er. 1. Erkek keklik. 2. İbranice, "Takib eden, izleyen". -Hz. Yusuf (a.s.)'un babası ve Kur'an-ı Kerim'de ismi geçen 25 peygamberden (Hz. Ya'kub). Hz. İshak (a.s.)'ın oğlu. - Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır. YABAN: (Fars.) Er. 1. Yabancı. 2. Issız kır, ova, çöl, sahra. 3. Dışarı, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası. YABAN GÜLÜ: (Fars.) Ka. 1. Kır gülü. Bozkır çiçeği. 2. Kuşburnu. YABAR: (Tür.) Er. - Güzel koku, misk. YABENDE: (Fars.) - Bulucu, bulan. Keşfeden. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. YABGU: (Tür.) Er. - Eski Türk devletlerinde "hükümdar" anlamında kullanılan bir unvan. YADE: (Fars.) Ka. - Hatıra. YADİGAR: (Fars.) - Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan kimse. Bırakılan anı. - Erkek ve kadın adı o...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 5
|
|
|
|
V HARFİLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
VABİL: (Ar.) Er. - İri damlalı yağmur. VABİLE: (Ar.) Ka. - (bkz. Vabil) VACİB: (Ar.) Er. 1. Dini (şer'i) bakımdan terkedilmesi doğru ve uygun olmayan, kesinlik bakımından farzdan sonra gelen. 2. Çok lüzumlu, bırakılması mümkün olmayan zaruri. -Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır. VACİBE: (Ar.) Ka. - Yapılması gerekli olan. VACİD: (Ar.) Er. - Yaratan, meydana çıkaran. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. VACİDE: (Ar.) Ka. 1. Meydana getirici, yaratıcı. 2. Varlıklı, zengin. VAFE: (Fars.) 1. Nasip, kısmet. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. VAFİ: (Ar.) Er. - Yeter, tam. Sözünde duran, sözünün eri. VAFİD: (Ar.) Er. - Elçi, temsilci, rasul. VAFİR: (Ar.) Er. - Çok, bol. VAFİRE: (Ar.) Ka. - (bkz. Vafir). VAFİYE: (Ar.)...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 8
|
|
|
|
Ü HARFİ İLE ÇOCUK RESİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
ÜBAB: (Ar.) Er. - Şiddetli, taşkın sel suyu. ÜBABE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übab). ÜBEY: (Ar.) Er. - Sahabedendir. Übey b. Ka'b. ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ınkulu. ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre "d/t" olarakkullanılır. ÜBEYDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd). ÜBHET: (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk. ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÜÇER: (Tür.) Er. - Üç er. ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül. ÜÇOK: (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad. ÜFTADE: (Fars.) Ka. 1. Düşmüş,düşkün. 2. Aşık. ÜFTADEGİ: (Fars.) Er. - Düşkünlük. ÜGE: (Tür.) - Ünlü, şöhretli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÜKE: (Tür.) - Onur, ş...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 7
|
|
|
|
U HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
UBAB: (Ar.) Er. 1. Pek taşkın, coşkun. 2. Delice akan sel. UBEYD: (Ar.) Er. - (bkz. Ubeyde). UBEYDE: (Ar.) Ka. - Küçük köle, kölecik. Ashabın kullandığı isimlerdendir. Ubeyde b. el-Cerrah. UBEYDULLAH: (Ar.)Er. - Allah'ın kulu. UCAER: (Tür.) Er. - Değerli, yüce kimse. UCATEKİN: (Tür.) Er. – Yücelikte eşsiz kimse. UÇANAY: (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek anlamında. UÇANOK: (Tür.) Er. - Hızlı, atak, yiğit. UÇAR: (Tür.) Er. - Uçan, uçucu. UÇARER: (Tür.) Er. - Uçar er. UÇBAY: (Tür.) Er. - Sınır beyi. UÇBEYİ: (Tür.) Er. - Selçuklu ve Osmanlılar'da sınırlardaki askeri güçlerin kumandanlarına verilen ad. UÇHAN: (Tür.) Er. - Sınır şehir hanı. UÇKAN: (Tür.) Er. - Deli dolu, havai, toy. UÇKUN: (Tür.) 1. Kıvılcım. 2. Pahalı, yüksek. 3. Uçan, çapkın. 4. Bece...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 9
|
|
|
|
T HARFİ İLE ÇOCUK RESİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
TABDAN: (Fars.) Ka. -Işıklı, parlak. TABENDE: (Fars.) Ka. - Parlayan, ışık veren TABERİ: (Ar.) Er. - Büyük İslâm tarihçilerinden biri. TABİSTAN: (Fars.) Ka. - Yaz. TABİYE: (Ar.) Ka. - Yerli yerine koyup hazırlama, düzenleme. TABNAK: (Fars.) Ka. - Parlak. TACAL: (Tür.) Er. - Üstün ol, baş ol. TACAVER: (Fars.) Er. - Padişah, hükümdar. TACEDDİN: (Ar.) Er. - Dinin tacı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. TACISER: (Ar.) Ka. - Baş tacı, en çok sevilen, sayılan. TACİ: (Ar.) Er. - Taçla ilgili. TACİK: (Fars.) Er. - İran ve Türkistan'da yaşayan İran asıllı, Farsça konuşan halktan olan kimse. TACİM: (Ar.) Er. - Noktalama, noktalatma. TACİR: (Ar.) Er. - Ticareti meslek edinmiş olan, TACİRE: (Ar.) Ka. - (bkz. Tacir). TAÇKIN: (Tür.) Er. - G...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 8
|
|
|
|
Ş HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
ŞABAN: (Ar.) Er. 1. Aralık, fasıla. 2. Hicri, Kameri ayların sekizincisi, üç ayların ikinci ayı. ŞABEDDİN: (Ar.) Er. - Din topluluğu, cemaati. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. ŞÂDÂB: (Fars.) Er. - Suya kanmış, sulu, taze. ŞÂDÂN: (Fars.) Ka. - Keyifli, neşeli, sevinçli. ŞADİ: (Fars.) Er. - Sevinç, mutluluk. ŞADİYE: (Ar.) Ka. 1. Memnunluk, sevinç, gönül ferahlığı. 2. Güzel sesle şarkı okuyan, şiir söyleyen. ŞADKÂM: (Fars.) Ka. - Çok sevinçli. ŞÂDNÂK: (Fars.) Ka. - Gönlü memnun. ŞADUMAN: (Ar.) Ka. - Sevinçli, neşeli, memnun. ŞAFAK: (Ar.) - Güneş doğmadan az önce ufukta beliren aydınlık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ŞAFAKGÜN: (a.t.i) Er. - Şafak renkli, kızıl. ŞAFAKNUR: (Ar.) Ka. - Şafak aydınlığı. ŞAFİ: (Ar.) Er. 1....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 9
|
|
|
|
S HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
SAAD: (Ar.) Er. - Mutluluk, kutluluk. SAADEDDİN: (Ar.) Er. - Dinin uğurlu ve kutlu kişisi. - Türk dil kuralı açısından "d/l" olarak kullanılır. SAADET: (Ar.) Ka. - Mutluluk, kutluluk, bahtiyarlık. SABA: (Ar.) Er. - Gündoğusundan esen hafif rüzgar. Türk müziğinin en eski makamlarından. SABAH: (Ar.) - Gündüzün ilk saatleri, günün başlangıcı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. SABAHADDİN: (Ar.) Er. - Dinin güzelliği. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. SABÂHAT: (Ar.) Ka. - Güzellik, letafet. SABAHNUR: (Ar.) Ka. - Sabah ışığı, aydınlığı. SABBAR: (Ar.). 1. Çok sabırlı. 2. Atlas çiçeği. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. SABİ: (Ar.) Er.-Yedinci. SABİA: (Ar.) Ka. - (bkz. Sabi). SABİH: (Ar.) Er. - Güzel, şirin. SABİHA: (A...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 13
|
|
|
|
R HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
RABBANİ: (Ar.) Er. 1. Allahla ilgili. 2. Kendini bütün varlığıyla Allah'a teslim eden. Putçu inanıştan uzak, şalin amel işleyen, Allah'tan geleni kabul edip, O'nun dinine muhalif olana karşı çıkan. RABIT: (Ar.) Er. - Rabteden, bağlayan, birleştiren. Nefsini dünyadan menedip ahirete bağlamış olan. RABITA: (Ar.) Ka. 1. İki şeyi birbirine bağlayan şey, bağ. 2. Münasebet, ilgi. 3. Bağlılık, mensub olma. 4. Sıra, tertip, usul, düzen. RABİ: (Ar.) Er. - Dördüncü. RABİA: (Ar.) Ka. 1. Dördüncü. Saatteki salisenin 2. Tanzimattan sonra memurlukta kolağası derecesinde bir rütbe. 3. Ünlü kadın mutasavvuf. RABİH: (Ar.) Er. - Yararlı, kazançlı, karlı. RÂCİ: (Ar.) 1. Rica eden, yalvaran, dileyen. 2. Dönen, geri gelen. 3. Nis-bet ve ilgisi bulunan, dokunan....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 5
|
|
|
|
P HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
PADİŞAH: (Fars.) - Hükümdar. PAHA: (Tür.) - Değer, fîat, eder, tutar. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. PAKALIN: (f.t.i.) Er. - Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler. PAKAN: (Fars.) Er. 1. Temizler, anlar. 2. Veliler, ermişler, evliya. PAKEL: (f.t.i.) Er. - İyi işler yapan, doğru kimse. PAKER: (f.t.i.) Er. - Temiz, dürüst, iyi kimse. PAKİZE: (Fars.) Ka. - Temiz, saf, halis, lekesiz. PAKKAN: (f.t.i.) Er. - Temiz soydan gelen kimse. PAKSAN: (f.t.i.) Er. - Temiz, doğru namuslu tanınmış kimse. PAKSOY: (f.t.i.) Er. - Temiz soydan gelen. PAKSU: (f.t.i.) Er. - Temiz su. Billur gibi arı duru, şahsiyetli. PAKSÜT: (f.ı.i.) Er. - Sütü temiz. PALA: (Tür.) Er. - Kısa ve geniş kılıç. PALATEKİN: (Tür.) Er. - Emniyet, güven ve cesaret telkin eden kişi....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 5
|
|
|
|
Ö HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
ÖCAL: (Tür.) Er..- Yapılan kötülüğün acısını çıkar, öcünü al. ÖCALAN: (Tür.) Er. - İntikam alan. ÖDÜL: (Tür.) l Bir basan ya da iyilik karşısında verilen armağan. 2. Yarışma veya müsabakalarda bir tarafın, kazanana verdiği hediye, mükafat. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÖGE: (Tür.) 1. Çok akıllı. Yaşlı kimse. 2. Bir ulusun büyüğü, ileri geleni. 3.. Hekim. 4. Ün, şöhret. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÖGEDAY: (Tür.) Er. 1. Çok akıllı, bilgili. 2. Moğol hükümdarı Cengiz Han'ın oğlu. ÖGER: (Tür.) Er. - Akıllı, bilgili kimse. ÖGET: (Tür.) - Beğenilen, aranılan, övülen, iyi güzel. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ÖGETÜRK: (Tür.) Er. - Akıllı, bilgili Türk. ÖĞÜN: (Tür.) 1. Kendini yücelt, gurur duy. 2. Zaman vakit. 3....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 3
|
|
|
|
O HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
OBA: (Tür.) Er. 1. Çadırlarda yaşayan göçebe ailelerin meydana getirdiği topluluk. 2. Genellikle bölmeli göçebe cadın. 3. Yabancı. 4. Zeka ya da yetenekleri olağanüstü işler başaracak kadar üstün olan kimse, dahi. 5. Ova. OBUZ: (Tür.) Er. 1. Su kaynağı. 2. Akarsulardan oluşan küçük derecik. 3. İki derenin birleştiği dar yer. 4. Karların erimesiyle oluşan ufak dere. ODHAN: (Tür.) Er. - Atak, hareketli ve canlı lider. ODKAN: (Tür.) Er. 1. Canlı, coşkulu kimse. 2. Ateş kanlı. 3. Atak. Delidolu ODMAN: (Tür.) Er. - Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse. OFLAS: (Tür.) Er. - (bkz. Oflaz). OFLAZ: (Tür.). 1. İyi, güzel, eksiksiz, tam. 2. Gürbüz, yakışıklı, güzel giyinen. 3. Becerikli. 4. Eflatun rengi. 5. İşe yarar uygun. 6. Cesur kabadayı. - Er...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 7
|
|
|
|
N HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
NABİ: (Ar.) Er. 1. Haberci, haber veren. 2. Yüksek, yüce. 3. Büyük Türk şairidir. 17. asrın ikinci yarısında yaşamıştır. NABİA: (Ar.) Ka. - Yerden çıkıp fışkıran, kaynayan, akan. NABİYE: (Ar.) Ka. 1. Ulu, şerefli kimse. 2. Sonradan şair olan kimse. 3. Haberci, haber veren. NACİ: (Ar.) Er. - Necat bulan, kurtulan, selamete kavuşan. Cehennemden kurtulmuş, cennetlik. NACİL: (Ar.) Er. - Soyu sopu temiz olan kimse. NACİYE: (Ar.) Ka. - (bkz. Naci). NADAN: (Fars.) Ka. - Kaba, dobra. NADİDE: (Fars.) Ka. - Görülmemiş görülmedik. Pek seyrek bulunan, çok değerli. NADİM: (Ar.) Er. - Pişmanlık duyan, pişman. Tevbe eden. NADİME: (Ar.) Ka. - (bkz. Nadim). NÂDİR: (Ar.) Er. - Seyrek, az, ender bulunur. NADİ: (Ar.) Er. 1. Nida eden, haykıran, çağıran. 2...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 7
|
|
|
|
M HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLER
| 09 Eylül 2007 |
|
Kategoriler : Eğitim
|
|
MACİD: (Ar.) Er. - Şan ve şeref sahibi olan kimse. İyi ahlaklı. Ulu. MACİDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Macid). MAĞFİRET: (Ar.) Ka. - Allah'ın kullarının günahlarını bağışlaması, örtmesi. MAHBUB: (Ar.) Er. 1. Muhabbet olunmuş, sevilmiş, sevilen, sevgili. 2. Mahbub-i Hûda, (Allah'ın sevgilisi) Hz. Muhammed (s.a.s). MAHBUBE: (Ar.) Ka. - Muhabbet olunmuş, sevilmiş, sevilen. - (bkz. Mahbub). MAHFER: (Fars.) Ka. - Ay aydınlığı, ay ışığı. MAHFİ: (Ar.) Er. - Gizli, saklı. MAHFUZ: (Ar.) Er. Korunmuş, gözetilmiş. Gizlenmiş, saklanmış. MAHİN: (Ar.) - (bkz. Hz. Peygamberin isimleri). MAHİNEV: (Fars.) Ka. - Yeni ay, ayça, hilal. MAHİNUR: (Fars.) Ka. 1. Ayın nuru, ışığı. 2. Ay yüzlü güzel. MAHİR: (Ar.) Er. - Maharetli, hünerli, elinden iş gelir, becerikli. MAHİR...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 12
|
|
|
|
L HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
Kategoriler : Eğitim
|
|
LÂCEREM: (Ar.) Ka. 1. Şüphesiz. 2. Besbelli, elbette. LAÇİN: (Tür.). 1. Bir cins şahin. 2. Sarp, yalçın. 3. Şiddetli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. LAHİB: (Ar.) Er. - Açık yol. LÂHİK: (Ar.) Er. 1. Yetişip ulaşan. 2. Eklenen. 3. Yenisi. LAHİKA: (Ar.) Ka. - (bkz. Lahik). LÂHZA: (Ar.) Ka. 1. Bir bakış, bir göz atma. 2. Göz kırpacak kadar zaman an. 3. Bir kez göz kırpma. LAJVERDİ: (Fars.) Ka. 1. Lacivert. 2. Koyu mavi değerli bir süs taşı. LALE: (Fars.) Ka. 1. Zambakgillerden, uzun yapraklı, güzel ve çeşitli renklerde çiçekli soğanlı bir bitki. 2. Eskiden sucuların boyunlarına asılan iki ucu lale gibi kıvrak demir halka, pranga. 3. Ağaçtan meyve koparmaya yarayan ucu çatallı sırık. LÂLEFAM: (Fars.) Ka. - Lale renginde. LÂLEGUN: (Fars....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 5
|
|
|
|
K HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
|
|
KAAN: (Tür.) Er. 1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar. KA'B: (Ar.) Er. 1. Topuk kemiği, aşık kemiği anlamında. 2. (Mecazen): Şeref, şan, onur anlamında kullanılır. 3. Ka'b b. Züheyr (Vll.yy.): Sahabedendir. Rasulullah için okuduğu Kaside-i Bürde çok meşhurdur. Birçok dillere çevirisi yapıldı. KABİL: (Ar.) Er. 1. Olabilir, mümkün. 2. Cins, soy, sınıf, tür, çeşit. -Hz. Âdem'in büyük oğlu olup kardeşi Habil'i öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur. KADEM: (Ar.). 1. Ayak. 2. Adım. 3. Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek. 4 Uğur. - Kadın ve erkek adı olarak kullanılır. KADEMRAN: (Fars.). 1. İlerleyen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. KADER: (Ar.) Ka. 1. İman esaslarından, Allah'ın bütün yaratıklar içi...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 8
|
|
|
|
İ HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
Kategoriler : Eğitim
|
|
İBADULLAH: (Ar.) Er. 1. Allah'ın kullan, insanlar, (bkz. Abdullah). 2. Çok, pek çok. İBER: (Ar.). - İbretler, alınan kötü dersler. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. İBHAC: (Ar.). - Sevindirme, sevindirilme. - Erkek ve kadın adı olarakkullanılır. İBİŞ: (Tür.) Er. l. Ortaoyunu ve kukla tiplerinde gülünç şahıs. 2. Avanak, sersem. Daha çok takma isim olarak kullanılır. İBN: (Ar.) Er. - Erkek çocuk demektir. Araplarda birçok şahıs babalarının isimleriyle anılmıştır. İbn Abbas (Abdullah): Rasulullah 'in amcası Abbas'ın oğlu. Sahabedendir. İBRA: (Ar.). Beri kılma, beraat etme, temize çıkarılma, aklanma. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. İBRAHİM: (Ar.) Er. 1. İnananların babası. 2. Hakların babası. 3. Kur'an'da ismi geçen İbrahim peygam...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 5
|
|
|
|
I HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
Kategoriler : Eğitim > Kişisel Gelişim
|
|
IDIK: (Tür.) Er. - Kutsal, mübarek. IDIKUT: (Tür.) Er. 1. Eski Türklerde bir şan. 2. Devlet yönetme gücü. IKNAT: (Ar.) Ka. 1. Allah'a dua etme, yalvarma. 2. İnkisar etme. 3. Namazda kıyamı uzatma ve hacca devam etme. ILDIR: (Tür.) Er. 1. Parıltı, parlayış. 2. Alacakaranlık. ILDIZ: (Tür.). 1. Yıldız. 2. Gündönümünden 10 gün önceki zaman. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ILGAR: (Tür.) Er. 1. Çok çabuk, hızlı. 2. Hücum, akın. 3. Verilen söz. 4. Havanın parlak, açık olması. 5. Öfke. ILGAZ: (Tür.). 1. Atın dört nalla koşması. 2. Hücum, akın. 3. Çankırı ilinin ilçe merkezi. 4. Batı Karadeniz bölgesinin en yüksek dağ kitlesi. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. ILGAZER: (Tür.) Er. - (bkz. Ilgar). ILGI: (Tür.) Er. 1. Soy sop. 2. Sürü. 3....
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 3
|
|
|
|
H HARFİ İLE ÇOCUK İSİMLERİ
| 09 Eylül 2007 |
|
Kategoriler : Eğitim
|
|
HABBAN: (Ar.) Er. - Güney Arabistan'da bir kasaba. HABİB: (Ar.) Er. - Sevgili. Seven, dost. HABEŞİ: (Ar.) Er. - Habeşler gibi derisinin rengi çok koyu esmer olan kimse. Habeş ırkına mensup. HABİBE: (Ar.) Ka. - (bkz. Habib) HABİBULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ın sevgilisi. Hz. Peygamber. HABİL: (Ar.) Er. - Habil. Hz. Adem'in oğullarından, Kabil'in kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür. Yeryüzünde ilk öldürülen kişidir. HABİNAR: (Ar.) Ka. - Nar tanesi. HABİR: (Ar.) Er. 1. Taze, haberli, bilgili, agah, vakıf. 2. Cenab-ı Hak. HACCAC: (Ar.) Er. 1. Delil ikame eden. Delille galip olan. 2. Irak valisi olup, Hz. Muhammed soyuna ve taraflarına eziyet eden Yusuf b. Sakail'nin unvanı. Yezid'in komutanlarında...
(devamı)
|
|
Görüntülenme: 11
|
|
|
| BLOG SAHİBİ |
|
21
Tokat
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
| KATEGORİLER |
|
|
| |
| ARŞİV |
|
|
| |
| FAVORİLERİM |
|
|
| |
| |
| |
| |
| |
| |
|
